Przejdź do głównej zawartości

w pośpiechu

d z i a ł a m
w permanentnym pospiechu nawet...
wkradł się on już nawet te część dnia idealistycznie zwaną relaksem – a co za tym idzie – również dziergam w pośpiechu
w pospiechu też dokumentuję moje dziewiarskie poczynania – co wkurza mnie chyba najbardziej: bo wykonanie okrążenia czy rządka w przerwie miedzy prasowaniem a zmywaniem tylko sprzyja przyrostowi dzianiny; tak kompletny brak przygotowania do zdjęcia już nie koniecznie...czasem nawet dostępne triki i markujące nieład zabiegi nie pomagają...a niestety brak mi fotograficznego oka, które z zastanej, nawet najbardziej nieprzewidywalnej rzeczywistości potrafi wydobyć to co najlepsze....

można by rzec, że to blog o dzierganiu ale sami przyznacie, że dobra prezentacja jest tym co bardziej lub mniej świadomie oceniamy w pierwszej kolejności; pragniemy mieć sami to co nam się spodoba jako całość: dzianina + modelka ( i tu już wiemy, że ja jestem z tych "napuszonych") + plener albo jego brak....

to tak w ramach wstępu i uprzedzenia, że poniższy udzierg – dość czasochłonny doczekał się dość ponurej sesji w okolicznościach domowych ....choć aura sprzyjała wyjść w plener...
nie wyszło:/

ale do rzeczy:
przyszło mi się zmierzyć z formą kardiganu dość popularną i lubianą czyli z kołowcem: chyba już każdy zna i większość się inspiruje bogactwem modeli wykonanych przez Dorotę więc nie trzeba zbytnio o nim opowiadać:




włóczka, z której przyszło mi dziergać to niezwykle miękki i delikatnie puszysty manos silk blend – wymagający specjalnego traktowania single, którego farbowanie układa się dość jednolicie w całej formie swetra ( może z wyjątkiem rękawów gdzie różnice kolorów ułożyły się dość regularnie w kształty przypominające mi słoje drzewa.... )


sweter miał być dość długi i zabrakło włóczki ( z czasem niedostępnej) na osiągnięcie pożądanych wymiarów  – trzeba więc było szukać czegoś innego: postawiłam na kolor w miarę jednolity by nie prowokować bałaganu kolorystycznego i  po krótkiej analizie dostępnych motków zdecydowałam na malabrigo silky merino – włóczkę o tych samych parametrach co manos
lepiej być nie mogło...
do tego kolor lettuce idealnie spasował się jaskrawo-żółtą zielenią zawartą w manosie


w związku z tym brakiem postanowiłam też inaczej podejść do formy wykończenia: po pierwsze wykonałam je w okrążeniach, garterem, zmieniając kolor co jeden rząd by zniwelować do minimum układ pasków...i nieskromnie przyznam, że podoba mi się ten efekt


dzięki temu też całość swetra zdaje się być obszerniejsza i lekko falująca



kołowiec powstał z  500 g manosa i 100 g malabrigo przerabianych na drutach 4.5mm

dopinając całości dołączyłam metkę z instrukcją prania ( szkoda by było tak przytulną dzianinę sfilcować)

taki mały dodatek a ile mi sprawił radości – takie wspomnienie szkolnych ćwiczeń na liternictwie, które baaardzo lubiłam....
chyba się starzeję;))




i znowu w pośpiechu: dziękuję za wszystkie komentarze pod moim poprzednim postem:)  cieszy mnie fakt, że moje "kolorystyczne" zmagania znajdują uznanie...



miłego weekendu;)


Komentarze

  1. Podobają mi się te kolory a wykończenie w Twoim wykonaniu jest lepsze:) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. Jakąś wielką fanką kołówców nie jestem (chyba jako jedna z nielicznych) ale Twój bardzo mi się podoba a ten dodatkowy kolor dopełnił całość. Wyszedł pięknie!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też nie;) a teraz po zrobieniu to z całą pewnością mogę stwierdzić, że to nie mój fason;) dziękuję i pozdrawiam;)

      Usuń
  3. Kołowiec cudny i ta metka... jesteś niesamowita!!!Podziwiam kunszt i pozdrawiam podkarpacko Ewa.

    OdpowiedzUsuń
  4. Przepiękny!
    A metka, to wisienka na torcie:)))

    OdpowiedzUsuń
  5. Strasznie mnie wkurza, że tak trudno znaleźć mi czas na robienie porządnych zdjęć, grrr, a stos udziergów rośnie i rośnie - to akurat cieszy :)
    Widać, że kołowiec świetny, bardzo przytulny!
    Życzę czasu na przyjemności!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak;) rozumiem ;)
      dziękuję pięknie i wzajemnie:)

      Usuń
  6. Choć sama niezbyt dobrze w takim fasonie swetrów się czuję i nie bardzo je lubię, to bardzo podoba mi się Twoja wersja kołowca :) Wykonanie... jak zwykle kunsztowne. Jak dla mnie możesz robić zdjęcia w pośpiechu :)
    Czy mi się wydaje, czy zeszczuplałaś ? Nie wiem czy wypada pytać :) Zwróciłam uwagę bo sama powinnam :)
    Pozdrowionka ślę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. z całą pewnością mogę stwierdzić, że mój fason to też nie jest, zrobiłam go na prośbę dzięki czemu zdobyłam kolejne doświadczenie;)
      Nie mam (chyba?) z tym jakiś większych problemów choć bardziej cieszy usłyszeć czy schudłam niż czy utyłam, hehe;)
      to jedyny pozytyw zdrowotnych zawirowań, pewnie bliżej jesieni kółko się zatoczy i znów się
      zaokrąglę...choć staram się odżywiać zdrowo to nie umiem i nie lubię dbać o dietę restrykcyjną;/ wciąż mam nawyki, które ciężko zniwelować....
      Pozdrawiam;))

      Usuń
  7. Świetnie Ci wyszedł. I na pierwszy rzut oka nie spostrzegłam, że masz inny kolor na wykończeniu. Co do wykończenia właśnie - to robiłam podobnie, czyli dalej jak leci (garterem), z tymże bez dodawania oczek. Teraz pokusiłam się na robienie wykończenia 'jak należy'. Czyli w poprzek. Nie wiem czy mi przypadnie do gustu. Zostały mi jeszcze rękawy. Jak zacznę nosić to wtedy stwierdzę, która forma bardziej mi odpowiada.
    Aniu, i jeszcze jedno - zdjęcia. Na Twoich widać to co trzeba. I nie raz zachciałam mieć to, co Ty masz ;) Moje nie są takie jak bym chciała... Ale... jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma ;)
    Metka- bomba! Zazdraszczam!
    Pozdrowionka, Marta

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dzięki:) Pamiętam Twój kołowiec – bałam się zastosować takie rozwiązanie, bo obawiałam się, że będzie się to wykończenie ściągać...ta włóczka wydawała mi się zbyt miękka...
      te wykończenia w poprzek zdają się być idealnym wypośrodkowaniem miedzy ściąganiem a falowaniem...
      Dziękuje raz jeszcze za uznanie;)

      Usuń
  8. Sweter piękny i bardzo gustownie w nim wyglądasz .....a gdyby był np.szary...? 😆

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj nie;) nawet chyba szary mnie nie skusi;)))
      ale nic....juz teraz a b s o l u t n i e n i c nie stoi na przeszkodzie byś Ty mogła sobie taki zrobić;)i z całą pewnością jak go zobaczę u Ciebie to bardzo mi się spodoba;)

      Usuń
  9. Myślisz....? Hmmmm moze pj Wrocławiu 😊

    OdpowiedzUsuń
  10. Pyszny, soczysty, wręcz orzeźwiający kołowiec, uwielbiam Twoje zdjęcia i wpisy i zawsze na nie czekam, więc jako fanklub zgłaszam częstsze zapotrzebowanie na wpisy, chociaż sama wiem, jak czasami wydłuża się czas między jednym rządkiem a drugim:) Metka fantastyczna:))) Pozdrowienia:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Wiolu:) to miłe zapotrzebowanie; które mogę przekazać w drugą stronę...dodam jeszcze od siebie, że Twoje wpisy bardzo mnie inspirują:) ale rozumiem przerwę wakacyjną – korzystaj i wracaj z nowymi odsłonami;)
      Pozdrowienia;)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

dwa do przodu

........trzy do tyłu
Tak mniej więcej kształtują się moje hobbystyczne poczynania. Porządkując dotychczasowe dokonania nie wiele powstawało bez prucia...stąd też nieuniknione wrażenie, że włóczka wije się w czasie bez satysfakcjonującego efektu. Skończone dzianiny wiszą bezczynne na haczykach kolejnych dni czekając na zmiłowanie aparatu....i tak oto minęły dwa miesiące...

Powstało w tym czasie kilka pomniejszych udziergów, o których będzie w innym – nieokreślonym czasie (?)

A teraz coś zupełnie nowego dla mnie: projekt S u m m e r ANKESTiCK:


Prosty letni top, o bardzo ciekawej konstrukcji, przemyślanej w niepowtarzalny sposób, który mnie osobiście bardzo zaskoczył. Nauczyłam się przy jego okazji niemieckiej metody rzędów skróconych – w mojej ocenie idealnej w przypadku przerabiania dżerseju.


Kumulując nowości postanowiłam też wykonać ten top z lnu. Sięgnęłam po niego po raz pierwszy w życiu, pełna obaw jaki przyniesie to skutek bo wszystko co o nim wiedziałam, to że jest sztywny i m…

gdy nie dziergam

...nie nudzę się;)
Czasem pojawia się nagła potrzeba wykonania wykraczającej po za dziewiarstwo formy.
Jest to forma wciąż manualna będąca zazwyczaj namiastką ambitnego planu poszerzenia umiejętności w zakresu krawiectwa.... nie ukrywam, iż pomysł wcielenia formy odzieżowej przemknie mi incydentalnie przez głowę, szybko jednak  kończy się na wymówkach braku czasu, miejsca, doświadczenia  i tym podobnych.......ostatecznie to dziewiarstwo zdominowało inne potrzeby:)
i tak wszystkie wygórowane założenia (krawieckie lub inne) zamykają się w jednym worku: dosłownie – w worku na robótkę:


albo raczej w prototypie: bo powstawał intuicyjnie począwszy od jego wymiarów a na dodatkach kończąc....


Odpinana rączka, metalowy solidny zamek, wymyślona na poczekaniu  mała kieszonka na dodatki rękodzielnicze...... to wszystko składa się na pokaźną formę, w której schowa się nawet sweter w progresie....a to jak wiemy potrzebuje miejsca.





Lewostronnie potraktowany dżins, szara płócienna tkanina i bawełni…

winter leaves shawl

marzec 2017:
planuję aktualizację wzoru, jeżeli ktoś ma jakieś uwagi co do opisu lub schematów chętnie je uwzględnię :)





Materiały:

Włóczka: Baby Merino Drops (50g/ 175m) –4/5 motków Druty: 3,0; 3,5
Motyw: liczba oczek podzielna na 18 + 1
Skróty:
o.p. - oczko prawe
o.c. - oczko środkowe
M1L - dodać jedno oczko w następujący sposób:
wkłuć lewy drut od przodu pod poprzeczną nitkę pomiędzydrutami i przerobić na prawo od tyłu
M1R - dodać jedno oczko w następujący sposób:wkłuć lewy drut od tyłu  pod poprzeczną nitkę pomiędzy
drutami i przerobić na prawo od przodu
rz. - rząd/y

Instrukcja:
nabrać na drut okrągły 3,0  5 o. i przerobić 1 rz. na lewo(tego rzędu nie liczymy);
oznaczyć markerem oczko środkowe
rząd 1: 2o.p., M1L, o.c., M1R, 2o.p. – 7o.
rząd 2: wszystkie oczka  przerobić na lewo
rząd 3: 2o.p., M1L, oczk(o/a) prawe, M1R, o.ś., M1L, oczk(o/a) prawe, M1R, 2o.p. –11o.
rząd 4: oczka lewe
rzędy 3 i 4 powtarzać jeszcze o 88 razy –187o.


Następnie zmienić drut na 3,5 i kolejno przerabiać: 1.16 rzędów według sch…