Przejdź do głównej zawartości

r o s y r o a d


szumna nazwa prostego w efekcie udziergu – skarpetek mianowicie: w ilości dwóch par

jakiś czas temu zachciało mi się mieć własne – przez lata dziergania jeszcze takowych nie poczyniłam:)
te też jeszcze nie są moje
a szkoda;/



do ich powstania silną inspiracją były skarpetki IZUSS – wydziergane od palców w górę, z piętą uformowaną za pomocą rzędów skróconych – i tu poczyniłam mała modyfikację w postaci podnoszenia oczek w&t – dzięki temu zabiegowi nie ma widocznych pętelek wokół prawych oczek


technicznie sposób idealny – dość prosty i efektowny
jedyne co mnie trochę rozczarowało to kolory fabela, z którego skarpetki powstały – zwinięta w motek nitka prezentuje się o wiele ciekawiej niż przerobiona w paski...po zetknięciu z bogactwem odcieni w mille colori baby czegoś mi tu po prostu brakuje...


te dwie pary podsyciły chęć posiadania własnych jeszcze bardziej....i choć nie nastąpi to w najbliższym czasie to w końcu się doczekam...ale póki co – jak to mówią: szewc bez butów chodzi ;)










Komentarze

  1. Właśnie zanim dotarłam do Twojego rozczarowania kolorami zdążyłam zachwycić sie nimi :-) i bardzo pozytywnie jestem zaskoczona tonacja kolorystyczna tego fabela. Gratuluje pierwszych skarpet, tez mam kilka za sobą ale tez żadnych dla siebie. Czy mozesz podać numery kolorów, proszę?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. źle sprecyzowałam owo rozczarowanie: nie same kolory mnie rozczarowały tylko bardziej ich układ – w motku po prostu prezentują się według mnie lepiej – bardziej melanżowo...a kolory to 623 i 655
      Dziękuję i pozdrawiam:)

      Usuń
    2. Dziękuje bardzo za odpowiedz :-) happy knitting :-)

      Usuń
  2. Fajnie wyszły:) Sama też takich nie mam i muszę w końcu zrobić:) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. Pięknie wyszły i wyglądają jak ze sklepu. Fantastyczne!

    OdpowiedzUsuń
  4. Perfekcyjna robota, gratulacje. Kolory według mnie też OK. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  5. Skarpetki są śliczne. I potwierdzam:szewc bez butów chodzi, a dziewiarka bez sweterka lub...skarpetek;)Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  6. Super wyszły :)
    Ja zrobiłam sobie jedną parę, druga na drutach ale coś na nią czasu nie mam.

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo mi się podobają :) moje pierwsze są jeszcze przede mną ale właśnie zakupiłam w tym celu włóczkę to może kiedyś i ja wydziergałam skarpetki☺

    OdpowiedzUsuń
  8. Mrrrrrry! Kolory są świetne! Piękności, sama chciałabym takie mieć.

    OdpowiedzUsuń
  9. Według mnie skarpetki rewelacyjne , a te przydymione kolory rewelacyjne ! Ja nie mam na swym koncie żadnych skarpetek , ale będę musiała wreszcie zagłębić się w tajniki ich robienia . . .Gratuluję !

    OdpowiedzUsuń
  10. Skarpetki wyszły Ci świetnie. Na pewno ogrzeją i otulą. Kolory fabela są zawsze takie krótkoodcinkowe i to chyba jego minus, ale włoczka jest trwała i nie kosmaci się. Pozdrawiam pięknie!

    OdpowiedzUsuń
  11. Dziękuję za komentarze:)
    przyznam, że ja też długo zbierałam się do skarpetek, zachęcam więc do zrobienia pierwszego kroku bo potem to już z górki...
    miłego weekendu:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Pierwsze skarpety też zrobiłam na prezent!
    Potem dopiero zrobiłam swoje, czerwone z gryzącej owczej wełny:) Ulubione!!!

    OdpowiedzUsuń
  13. Piękne! Skarpetki nadal przede mną. Ale może już niedługo... :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

w końcu...

Nadeszła wiosna.
Może i nawet wczesne lato, które rozpieszcza nas ciepłem słonecznego blasku.

W końcu jest ciepło.

W końcu też udało mi się skończyć dziejący się zbyt długo i z dozą niepowodzeń prosty – acz nie prostacki kardigan.
Kupiłam projekt, wybrałam włóczkę i zaczęłam dziergać....stosunkowo dawno temu....
Bezkres dżerseju na cienkich drutach dzieje się powoli, więc gdy po skończeniu całość korpusu okazało się, że nie trafiłam z wymiarem otworów na rękawy to sami rozumiecie delikatne rozczarowanie jakie mnie ogarnęło. Próbowałam sztukować, dzielić i markować nietrafioną część swetra  – bezskutecznie; bo im bardziej proces kombinacji technicznych nabierał tempa tym większe rozbieżności ukazywały się moim oczom..
Sprułam.
Kolejne podejście okazało się porażką do kwadratu bo popełniłam ten sam błąd w tym samym miejscu....byłam już wtedy bliska rezygnacji uświadamiając sobie ilość godzin jakie zmarnowałam!
Ów czas nie pozostawił mnie jednak obojętnej i dał mi podstawową mobilizacj…

wiosna

...
to zazwyczaj piękny, ciepły, słoneczny czas rozkwitu...
Ta obecna postanowiła nam raczej nie dogadzać – przenikający chłód wiatru, deszczu i śniegu; czasem słońce które improwizuje ciepło...przynajmniej w przestrzeniach nadmorskich.
Astronomiczne uwarunkowanie sprzyja wprawdzie wzrostowi ale mizerną daje pociechę.
Jako gatunek uzależniony od ciepła promieni słonecznych i wszelkich dóbr za tym idących popadam w lekką irytację i nie znajduję pocieszenia w niczym innym – wszystkie moje pozaczynane dzianiny jakby się sprzysięgły popadając w przepaść niepowodzeń...no n i c  m i  n i e  w y c h o d z i!


Prucie goni prucie, pomysły przelatują popędzane niezdecydowaniem a czas znika błyskawicznie w mikroświecie poplątanych nitek.
Pozostaje przeczekać?
Innego pomysłu nie mam.
Znikam więc na trochę czekając nie/cierpliwie na jeden mały sukces...

Dziękuję za komplementy poprzedniego – niedziewiarskiego wpisu, który miał być inspiracją  zwrotną – mam wiele wdzięczności za motywujące mnie Wa…

przecinki, średniki, pauzy....itp

Przeprowadzając spontaniczną rewolucję blogową zauważyłam znaczącą rozbieżność w istotnych treściach jakie ze sobą ów blog niesie: w pierwotnym założeniu miał prezentować szeroki zakres manualnej działalności jaka wówczas pochłaniała mój wolny czas – zaczęłam od haftu krzyżykowego, na który już dzisiaj szkoda mi czasu! Przez te kilka lat od tamtej pory  włóczki i druty skutecznie wypchnęły pozostałe moje "zainteresowania" na margines...choć w planach gdzieś jeszcze znajduję dla nich skrawek miejsca to już w realizacji ujawniają się raczej jak muszą. Szyję gdy potrzebuję – i tu raczej stronię od ubiorów. Rozwijające się wciąż formy dziewiarstwa tak bardzo mnie pochłonęły iż rozważałam nawet zmianę tytułu bloga....ale zmieniłam tylko opis, dając moim zamierającym fascynacjom chociażby wrażenie bytu;) Ta pozostałość wychowania w atmosferze, że braki majątkowe można nadrobić pracą rąk własnych do tego techniczne przygotowanie plastyczne pozostawia w sobie niezatarty ślad, który…