Przejdź do głównej zawartości

do kompletu


...wpierw powstał przedmiot niezwykle przydatny dziewiarce...czyli etui na druty:



klasyczna forma, w której pojawiła się mała innowacja: kilka wąskich przegródek na druty rozkręcane lub szydełka...


po za tym mój ulubiony dżins w połączeniu z kwiatami made in IKEA


do kompletu powstało kilka, równie przydatnych dziewiarce akcesoriów, czyli markery:


do powstania tych zainspirowała mnie Marzena, której barwne – niemalże biżuteryjne formy bardzo mnie zachwyciły:)



komplet trafił już do swojej właścicielki i sprawił miłą niespodziankę...co niezwykle mnie cieszy:)




a dziewiarsko po raz kolejny wypełniam czarne dziury niepowodzeń i złośliwości rzeczy martwych, coś mi po prostu nie idzie...paradoksalnie w głowie kolejne zachcianki na nowe dzianinowe formy, na nowe kolory choć zapasów całe mnóstwo...z wielkim trudem opieram się pokusom, by w ramach tak zwanej rekompensaty nie kupić sobie jakiegoś mięciutkiego precelka....

Komentarze

  1. świetny komplet, i etui i markery, piękne i niezwykle przydatne :)

    co do dziewiarskich niemocy i zachcianek, och! dobrze Cię rozumiem, też ostatnio powoli mi idzie, więc na pocieszenie zasoby i lista planów wzrastają w obłędnym tempie ;)))

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja tam bym ten precelek kupiła, a potem dopiero walczyła z oporną materią :). Etui świetne, chodzi mi po głowie coś podobnego :).

    OdpowiedzUsuń
  3. Niesamowicie przydatne "przydasie". W kwestii precelka doskonale rozumiem :) trudno oprzeć się pokusie, czasami trzeba go kupić choćby tylko po to żeby był :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Fajny pomysł na takie ręcznie robione akcesoria dziewiarskie!
    Najbardziej podobją mi się marker, dziergam tyle lat a ciagle brakuje mi porządnych znaczników.
    Wspieram sie pentelkami z resztek włóczek....
    Może czas zeby coś takiego sobie zrobić!

    OdpowiedzUsuń
  5. Przyłączam się do pochwał wszystkiego i ubolewania nad brakiem markerów. Muszę się przyjrzeć jak zrobiłaś te skarby. A jeśli chodzi o mięciutkie precelki, to ja się złamałam... właśnie są w drodze do mnie :))))

    OdpowiedzUsuń
  6. Śliczne!!! Ile ja bym dała za coś takiego! Moje żyłki i druty latają w bezładzie...

    OdpowiedzUsuń
  7. takie etui to bardzo przydatna rzecz:)
    fajniutko ci wyszło

    OdpowiedzUsuń
  8. Jako posiadaczka takiego etui zrobionego przez Annę, muszę przyznać , że to baaardzo przydatna rzecz. Druty pozostają w ładzie i łatwo taki oakiecik spakować do torby...torebki i zabrać ze sobą. A co do markerów to są piękne i przydatne i świetnie się prezentują na robótce. :) pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  9. dziękuję za komplementy moich rękodzielniczych akcesoriów:)...Anecie szczególnie za reklamę:)
    Pozdrawiam serdecznie:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

wiosna

...
to zazwyczaj piękny, ciepły, słoneczny czas rozkwitu...
Ta obecna postanowiła nam raczej nie dogadzać – przenikający chłód wiatru, deszczu i śniegu; czasem słońce które improwizuje ciepło...przynajmniej w przestrzeniach nadmorskich.
Astronomiczne uwarunkowanie sprzyja wprawdzie wzrostowi ale mizerną daje pociechę.
Jako gatunek uzależniony od ciepła promieni słonecznych i wszelkich dóbr za tym idących popadam w lekką irytację i nie znajduję pocieszenia w niczym innym – wszystkie moje pozaczynane dzianiny jakby się sprzysięgły popadając w przepaść niepowodzeń...no n i c  m i  n i e  w y c h o d z i!


Prucie goni prucie, pomysły przelatują popędzane niezdecydowaniem a czas znika błyskawicznie w mikroświecie poplątanych nitek.
Pozostaje przeczekać?
Innego pomysłu nie mam.
Znikam więc na trochę czekając nie/cierpliwie na jeden mały sukces...

Dziękuję za komplementy poprzedniego – niedziewiarskiego wpisu, który miał być inspiracją  zwrotną – mam wiele wdzięczności za motywujące mnie Wa…

w końcu...

Nadeszła wiosna.
Może i nawet wczesne lato, które rozpieszcza nas ciepłem słonecznego blasku.

W końcu jest ciepło.

W końcu też udało mi się skończyć dziejący się zbyt długo i z dozą niepowodzeń prosty – acz nie prostacki kardigan.
Kupiłam projekt, wybrałam włóczkę i zaczęłam dziergać....stosunkowo dawno temu....
Bezkres dżerseju na cienkich drutach dzieje się powoli, więc gdy po skończeniu całość korpusu okazało się, że nie trafiłam z wymiarem otworów na rękawy to sami rozumiecie delikatne rozczarowanie jakie mnie ogarnęło. Próbowałam sztukować, dzielić i markować nietrafioną część swetra  – bezskutecznie; bo im bardziej proces kombinacji technicznych nabierał tempa tym większe rozbieżności ukazywały się moim oczom..
Sprułam.
Kolejne podejście okazało się porażką do kwadratu bo popełniłam ten sam błąd w tym samym miejscu....byłam już wtedy bliska rezygnacji uświadamiając sobie ilość godzin jakie zmarnowałam!
Ów czas nie pozostawił mnie jednak obojętnej i dał mi podstawową mobilizacj…

przecinki, średniki, pauzy....itp

Przeprowadzając spontaniczną rewolucję blogową zauważyłam znaczącą rozbieżność w istotnych treściach jakie ze sobą ów blog niesie: w pierwotnym założeniu miał prezentować szeroki zakres manualnej działalności jaka wówczas pochłaniała mój wolny czas – zaczęłam od haftu krzyżykowego, na który już dzisiaj szkoda mi czasu! Przez te kilka lat od tamtej pory  włóczki i druty skutecznie wypchnęły pozostałe moje "zainteresowania" na margines...choć w planach gdzieś jeszcze znajduję dla nich skrawek miejsca to już w realizacji ujawniają się raczej jak muszą. Szyję gdy potrzebuję – i tu raczej stronię od ubiorów. Rozwijające się wciąż formy dziewiarstwa tak bardzo mnie pochłonęły iż rozważałam nawet zmianę tytułu bloga....ale zmieniłam tylko opis, dając moim zamierającym fascynacjom chociażby wrażenie bytu;) Ta pozostałość wychowania w atmosferze, że braki majątkowe można nadrobić pracą rąk własnych do tego techniczne przygotowanie plastyczne pozostawia w sobie niezatarty ślad, który…