wymyśliłam sobie...

Odkąd moje dzierganie stało się wirtualne, technicznie wykonałam milowy krok: nauczyłam się robić bezszwowe formy od dołu i od góry, przy czym te drugie połączone z genialną metodą rzędów skróconych uważam za idealny sposób formowania wszelkich ubraniowych form dzianinowych. W większości jednak przypadków dostępne wzory na swetry od góry zakładają formę reglanu, która  jest............ok, ale  ile można mieć reglanów....
Popularność wszelkich form owersize i zwyklak wpłynęła dość mocno i na moje gusta, zachęcona równie mocno nową techniką contiguous postanowiłam połączyć zachcianki w jedno i stworzyć odgórną formę niereglanową — tak powstały prezentowane niedawno nie/zwyczajne dzianiny...wynik technicznego olśnienia, niezależnego od wszelkich wpływów pomysłu...
Kilka dni temu przeglądając (dość pobieżnie) ravelry wpadłam na wzór Anny & Heidi Pickles:

 

dla porównania mój ostatni udzierg: 

...może na pierwszy rzut oka jest inny, ale układ konstrukcyjny jest ten sam, choć powstał zupełnie niezależnie — pomimo faktu, że wzór pojawił się na ravelry w sierpniu 2012 — powstało 54 projekty, żaden w Polsce...nie miałam  przyjemności się z nim zetknąć wcześniej w nieogarnionej kopalni wzorów, technik i projektów jakim jest ravelry. Wzór nie jest on otagowany  metodą contiguous, która ja się inspirowałam, a  która z kolei pojawiła się na ravelry w 2011...

Sama opublikowałam dwa wzory chust, które w procesie projektowania nie są tak skomplikowane jak swetry czy inne formy odzieżowe  — jeżeli wymyślam jakąś formę to wynika to wpierw z osobistych potrzeb, choć nie będę ukrywała, że niezwykle miło jest gdy pojawiają się prośby o udostępnienie opisu:))

Sama też jestem zwolenniczką wszelkiej ochrony praw autorskich, stąd też wyprzedzam fakt wszelkich zarzutów: pomysł konstrukcyjny swetra powstał odrębnie od wzoru mellow sweater, ale jak wynika z zaistniałych faktów nie jest pomysłem autorskim. Innowacyjny w moim  przypadku jest dekolt  formowany za pomocą rządów skróconych....który, też już ktoś pewnie — niezależnie ode mnie stosował...

Uważam, że fakt zignorowania zaistniałych okoliczności mógłby być krzywdzący  nie tylko dla  autorek wspomnianego projektu ale również dla mnie, bo daleka jestem od przypisywania sobie nie swoich pomysłów, stąd też wynika geneza tego postu...d z i ę k u j ę  z a   z r o z u m i e n i e :)




...jeszcze tylko próba odszarzenia koloru, który wszystkim wydaje się być szary, choć taki nie jest :)

w odpowiedzi na komentarze:
Bardzo dziękuję za Wasze wszystkie opinie. Uściślając moja głos w tej dyskusji dodam, że pomimo tego, że nie jestem specjalistką od prawa w kwestii autorstwa wiem sporo i to podyktowało mi napisanie tego posta. Nie chodzi absolutnie o to kto jet prekursorem tej czy innej techniki — słusznie zauważacie, że raglan — każdy inny — nie wymaga od nas podpisywania projektu nazwiskiem jego pomysłodawcy...forma ta wymyślona została jednak dość dawno...ale jeżeli chodzi o teraźniejszość to wiele z nas sięgnęło lub na pewno słyszało o technice cotiguous, której autorka jest Susie Myers, i nijak nie można tego faktu pominąć, i nawet jeżeli ktoś w opisie swojego projektu tej informacji nie umieści, to ma już świadomość komu ją zawdzięcza....Autorki  prezentowanego projektu nie przypisują sobie żadnej innowacji, być może geneza ich projektu wynika z przemyśleń kogoś innego — może nawet Susie, której pomysłem ja się inspirowałam....

Piszę o tym, też z jednego ważnego powodu: na prośbę kilku osób przygotowuję opis tego sweterka i chciałabym aby wykonując czy potem podpisując ten projekt nikt nie przypisał (w dobrej wierze) mi autorstwa tej konstrukcji....zresztą, o konstrukcji będzie można mówić chyba też tylko wtedy kiedy na kanwie tego pomysłu powstaną inne znacząco różne projekty — czego wykluczyć nie można.....
Póki co same przyznacie, że sweterki są bardzo podobne i jest to fakt niezaprzeczalny...aczkolwiek miło mi niezwykle, że niektórym z Was mój projekt bardziej przypadł do gustu;)
Jeszcze raz dziękuję;)