Przejdź do głównej zawartości

czy dziergam?

dziergam na okrągło:)
dziergając na okrągło nie mam wciąż nic skończonego; udało się wyheklować natomiast biżuteryjne formy skończone – nie wymagające komentarza świecidełka w całkiem letnich kolorach:


 bransoletka z toho 11/0 w odcieniach chłodnej tęczowej zieleni:




bransoletka z tych samych koralików: lekko złamana szarością biel z kroplami intensywnego koloru:




 
jako uzupełnienie kompletu powstał pasujący – choć wykonany inaczej podwójny naszyjnik:



długość ok 50cm z możliwością wydłużenia doskonale uzupełnia formę barnsoletki




te biżuteryjne formy są wolne i czekają na przygarnięcie – do wzięcia razem i osobno:) 


zapraszam do zaglądania – w zakładce do wzięcia jest jeszcze kilka  wolnych modeli;)
tymczasem życzę pięknych wakacyjnych dni ☺

Komentarze

  1. Śliczne !!! Komplet w szarej bieli jest przepiękny :)

    OdpowiedzUsuń
  2. mistrzowskie jest Twoje wyczucie koloru!

    OdpowiedzUsuń
  3. Jak zwykle ładne udziergi :-)
    Te złotobrązowe kropelki w zieleni są piękne ( wiem, bo właśnie mam na "tapecie" bransoletkę w podobnej tonacji ;-) )

    OdpowiedzUsuń
  4. Pięknie zgrane koraliki, podziwiam nieustannie za wyczucie kolorystyczne.
    Pozdrawiam - silvarerum :-)

    OdpowiedzUsuń
  5. Ta chłodna tęczowa zieleń jest przepiękna. Pasowałaby do moich nowych spodni :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

często

czyli o tym jak statystyka obecności wirtualnej przeszła w regres.... Często zajmuje mnie dzierganie. Coraz jednak mniej mam  nieprzerywanego innymi aktywnościami życiowymi dłuższych chwil, w których  mogę się oddać tym relaksującym zabiegom samorealizacji.. O ile jeszcze to leniwe snucie się dzianin przynosi znikome acz namacalne efekty tak kompletnie straciłam te rezerwy czasu, w których mogę je godnie dokumentować.... brak światła albo raczej ograniczone światło w jeszcze bardziej ograniczonej przestrzeni dodatkowo mnie demotywują niwelując podjęcie twórczego wysiłku.... Efekt tego jest taki, że wiele realizacji nie zostało tu pokazanych i pewnie już nie będę do nich wracać....pozostały tylko namiastki z czasu zaprzeszłego: ...to kilka akcesoriów, które trochę bardziej sprecyzowały się w tych kilku zakładkach z cyklu: zrobione na ravelry . Z obiektów poza dziewiarskich powstało kilka biżuteryjnych, większość z nich wydana została bez śladu dokumentacji....

w końcu...

Nadeszła wiosna. Może i nawet wczesne lato, które rozpieszcza nas ciepłem słonecznego blasku. W końcu jest ciepło. W końcu też udało mi się skończyć dziejący się zbyt długo i z dozą niepowodzeń prosty – acz nie prostacki kardigan. Kupiłam projekt, wybrałam włóczkę i zaczęłam dziergać....stosunkowo dawno temu.... Bezkres dżerseju na cienkich drutach dzieje się powoli, więc gdy po skończeniu całość korpusu okazało się, że nie trafiłam z wymiarem otworów na rękawy to sami rozumiecie delikatne rozczarowanie jakie mnie ogarnęło. Próbowałam sztukować, dzielić i markować nietrafioną część swetra  – bezskutecznie; bo im bardziej proces kombinacji technicznych nabierał tempa tym większe rozbieżności ukazywały się moim oczom.. Sprułam. Kolejne podejście okazało się porażką do kwadratu bo popełniłam ten sam błąd w tym samym miejscu....byłam już wtedy bliska rezygnacji uświadamiając sobie ilość godzin jakie zmarnowałam! Ów czas nie pozostawił mnie jednak obojętnej i dał mi podstaw...

historia pewnej włóczki

...a w zasadzie swetra, bo on jest tutaj bohaterem głównym. Zanim jednak wartka akcja jego dziania nastała w czasie leniwie i dość cierpliwie snuła się historia planu drugiego: dawno, dawno temu zakupiłam włóczkę - żadna nowość - ona sama też nie była nowością - sock malabrigo w tajemniczej i pociągającej mieszance kolorów piedras ... w r ó ć !.... pocion - dzięki słusznej uwadze okazało się, że nie tylko kolor trudno zdefiniować ale i nazwę: porządkując informacje: używałam włóczki o nazwie pocion ;) z założenia na sweter - i to jedno od początku zostało niezmienne: zmienna była tylko jego docelowa forma nie wiem czy już wspominałam, że bardzo lubię precelkowe formy włóczki stąd też zwlekam z ich przewijaniem do czasu absolutnej pewności ich przeznaczenia – ta przez ponad rok radowała mnie sowim urokiem... precelki były trzy – początkowo; w tak zwanym międzyczasie sięgnęłam po jeszcze jednego socka (a że jednego, to z przeznaczeniem na "coś" z dodatków)...