Przejdź do głównej zawartości

black & white

...czyli na szaro:)
...tym razem nie dla mnie
...i tym razem w koralikowym wydaniu:
dwie szczególne bransoletki – obie z srebrnymi wykończeniami. które nadają im szczególnego rysu elegancji.

...mieszanka – intuicyjny prezent, ale już wiem, że kolorystycznie trafiony:





...i tytułowa – zamówiona, wyszła równie elegancko:






spieszę kontynuować oscylujące w gamie szarości projekty dziewiarskie, które niestety powstają dłużej niż koralikowe....ta różnica wprawia mnie w lekki stan zniecierpliwienia....bo już chciałabym się w nie odziać....bo zimno się zrobiło....hmmm:)

s ł o n e c z n e g o    w e e k e n d u ☺


Komentarze

  1. Bardzo ładne! U mnie też 'robi się szaro" jak tylko robi się chłodniej :) tak już mam - szare swetry, szare szaliki, kominy i czapki... ale ja tak lubię :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jak dla mnie bomba. Uwielbiam szarości :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetne, śliczne i......Z niecierpliwością oczekuję na dziewiarskie szarości. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  4. Dziękuję Wam pięknie, szaro-bure dziewiarstwo się dzieje poooowoliii....stąd koralikowy substytut, i mam już ich w planach więcej:) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

szary

To też kolor.
Fakt iż fizycznie powstaje z mieszaniny barw powoduje, że nie da się go wystawić po za zbiór określany ogólnie powyższym mianem.
Takie przynajmniej jest moje stanowisko w tej kwestii.
W związku z nieocenionym bogactwem jakie ów kolor ze sobą niesie często (może nazbyt często....) znajduje swoje zastosowanie w moich dzianinach.
I może być uznawany za nijaki, bez wyrazu, pozbawiony nośnika emocjonalnego to i tak na długo będzie moim kolorem przewodnim.
Tak również było w przypadku tego projektu: nie umiałam go sobie wyobrazić inaczej jak w szarości właśnie: spowodował to przede wszystkim prosty, zastosowany w nienachalnej ilości ale bardzo wyrazisty wzór strukturalny, dopełniony splotem lewych oczek, które bardzo mnie urzekły...
I choć nie jestem zdecydowaną wielbicielką otwartych kardiganów ten zaabsorbował mnie prostym bogactwem połączenia wspomnianych motywów....to swoiste zaprzeczenie w mojej ocenie w pełni oddaje uroki tego projektu:

thessaly Hani Maciejewskiej…

lubię

Bardzo lubię się opatulić, bo jestem raczej zmarźlakiem.
W jesienne (wziąwszy pod uwagę ciepło ostatnich dni powinnam napisać: w chłodne) wieczory lubię zarzucić na siebie ciepłą chustę, przywdziać alpakowy sweter, a nóżki wsunąć w wełniane skarpetki, które jakiś czas temu stały się nieodzownym elementem docieplającym.
Naturalne właściwości wełny pozwalają osiągnąć taki poziom wewnętrznego ogrzania, który jest    stały i nienachalny, niepowodujący potów i duszności, taki jaki ja lubię najbardziej...

Miłośniczką wełnianych chust i swetrów jestem od dawna, ale stosunkowo od niedawna doceniam tę krótkometrażową formę dzianą jaka są skarpetki. Cała historia mojego dziergania skutecznie nie uwzględniała tej dziedziny dziewiarstwa biorąc ją za obciachową i niegustowną po prostu. Wraz z pojawieniem się na rynku różnorakich – nieprzeciętnych włóczek skarpetkowych i tysiąca ciekawych wzorów na ravelry  przełamałam bariery. Teraz dziergam skarpetki raz na jakiś czas...już nie tylko dla siebie,…

jeden

...pierwszy i nie ostatni:)
...u k o ś n i k:




...długo się do niego zbierałam (...co niestety stało się normą); a jak się już zebrałam to stosunkowo długo nie mogłam przebrnąć przez tą prostą technikę...pomimo trudności efekt końcowy zadowalający – zdecydowanie pobudzający kolorystyczne fantazje...więc i ukośniki będą kolejne



wykonany z koralików toho 11/0 – z a r e z e r w o w a n y