Przejdź do głównej zawartości

mała garstka impresji...


...czyli namiastka kolorów, których bogactwo odcieni odnajduję w harmonijnych układach szklanych koralików
...czyli powstały kolejne bransoletki i wciąż są przymiarkami do kolorowych form większych:

Te poniżej powstał na zamówienie:









W pastelowych odcieniach brzoskwini, banana z kroplą ametystu i szarości – ku mojej radości znalazła swoją właścicielkę:)



...matowe ametysty i opalizujące ciepłe fiolety; zarezerwowane:






...wszystkie powstały z koralików Toho 11/0 i mają metalowe antyalergiczne wykończenia:)

prezentowane tutaj bransoletki w dużej mierze zainspirowane są effciowymi plecionkami – szczególnie prosty układ konorrkowych zieleni utkwił mi w pamięci i wciąż poszukuję impresji własnej i swoiście doskonałej co sprawia mi ogromnie dużo satysfakcji, a forma bransoletki zdaje się być idealnym akcentem koloru dla szarej garderoby i szarości w ogóle....





etykiety:

Komentarze

  1. Nitki A nitki23 sierpnia 2013 10:52

    Zachwycające:)))Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  2. Agata23 sierpnia 2013 10:56

    prześliczne! widzę, że coraz więcej osób koralikowanie wciąga :)

    OdpowiedzUsuń
  3. o.m.23 sierpnia 2013 19:04

    matuchno najkochańsza! kiedy Ty to wszystko masz czas zrobić??? Doskonałe!

    OdpowiedzUsuń
  4. Ludwika31 sierpnia 2013 07:51

    Pociagające są, zachęcające. Powodzenia

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

często

czyli o tym jak statystyka obecności wirtualnej przeszła w regres.... Często zajmuje mnie dzierganie. Coraz jednak mniej mam  nieprzerywanego innymi aktywnościami życiowymi dłuższych chwil, w których  mogę się oddać tym relaksującym zabiegom samorealizacji.. O ile jeszcze to leniwe snucie się dzianin przynosi znikome acz namacalne efekty tak kompletnie straciłam te rezerwy czasu, w których mogę je godnie dokumentować.... brak światła albo raczej ograniczone światło w jeszcze bardziej ograniczonej przestrzeni dodatkowo mnie demotywują niwelując podjęcie twórczego wysiłku.... Efekt tego jest taki, że wiele realizacji nie zostało tu pokazanych i pewnie już nie będę do nich wracać....pozostały tylko namiastki z czasu zaprzeszłego: ...to kilka akcesoriów, które trochę bardziej sprecyzowały się w tych kilku zakładkach z cyklu: zrobione na ravelry . Z obiektów poza dziewiarskich powstało kilka biżuteryjnych, większość z nich wydana została bez śladu dokumentacji....
6 komentarzy
Czytaj więcej

w końcu...

Nadeszła wiosna. Może i nawet wczesne lato, które rozpieszcza nas ciepłem słonecznego blasku. W końcu jest ciepło. W końcu też udało mi się skończyć dziejący się zbyt długo i z dozą niepowodzeń prosty – acz nie prostacki kardigan. Kupiłam projekt, wybrałam włóczkę i zaczęłam dziergać....stosunkowo dawno temu.... Bezkres dżerseju na cienkich drutach dzieje się powoli, więc gdy po skończeniu całość korpusu okazało się, że nie trafiłam z wymiarem otworów na rękawy to sami rozumiecie delikatne rozczarowanie jakie mnie ogarnęło. Próbowałam sztukować, dzielić i markować nietrafioną część swetra  – bezskutecznie; bo im bardziej proces kombinacji technicznych nabierał tempa tym większe rozbieżności ukazywały się moim oczom.. Sprułam. Kolejne podejście okazało się porażką do kwadratu bo popełniłam ten sam błąd w tym samym miejscu....byłam już wtedy bliska rezygnacji uświadamiając sobie ilość godzin jakie zmarnowałam! Ów czas nie pozostawił mnie jednak obojętnej i dał mi podstaw...
38 komentarzy
Czytaj więcej

historia pewnej włóczki

...a w zasadzie swetra, bo on jest tutaj bohaterem głównym. Zanim jednak wartka akcja jego dziania nastała w czasie leniwie i dość cierpliwie snuła się historia planu drugiego: dawno, dawno temu zakupiłam włóczkę - żadna nowość - ona sama też nie była nowością - sock malabrigo w tajemniczej i pociągającej mieszance kolorów piedras ... w r ó ć !.... pocion - dzięki słusznej uwadze okazało się, że nie tylko kolor trudno zdefiniować ale i nazwę: porządkując informacje: używałam włóczki o nazwie pocion ;) z założenia na sweter - i to jedno od początku zostało niezmienne: zmienna była tylko jego docelowa forma nie wiem czy już wspominałam, że bardzo lubię precelkowe formy włóczki stąd też zwlekam z ich przewijaniem do czasu absolutnej pewności ich przeznaczenia – ta przez ponad rok radowała mnie sowim urokiem... precelki były trzy – początkowo; w tak zwanym międzyczasie sięgnęłam po jeszcze jednego socka (a że jednego, to z przeznaczeniem na "coś" z dodatków)...
36 komentarzy
Czytaj więcej