Przejdź do głównej zawartości

jesienny melanż



 ...choć zupełnie w niejesiennych kolorach - za to ciepły i przytulny, dzięki czemu stanie się pewnie niedługo  melanżem bardziej zimowym...







...to efekt kilkunastu dni przemyśleń nad projektem, mozolnych przygotowań i wreszcie dziergania - choć to ostatnie zajęło stosunkowo najmniej wspominanego czasu.
Wszystko zaczęło się z dniem pierwszych przymrozków, kiedy to postanowiłam wyciągnąć z szafy cieplutkie sweterki...jako pierwszy wpadł mi w ręce golf - własnoręczny oczywiście...wzbogacona możliwościami technicznymi i projektowymi szybko uznałam go  za niezdatny do noszenia - wiele miejsca zajęłoby mi opisywanie jego mało profesjonalnej formy więc moze to pomińmy. Tak czy inaczej zaczęło się - zakończyłam trzecie życie - bo była to trzecia forma dziewiarska  tej szaro-niebieskiej włóczki nieznanego pochodzenia...


                             


W poprzednim życiu to również był melanż tyle że bardziej brązowy - niby ładny ale niespecjalnie trafiony w mój gust, więc trzeba było ten niefartowny zestaw rozdzielić. Sprułam, rozdzieliłam, nieszczęsny brąz schowałam "na lepsze (dla niego) czasy" to co pozostało przepłukałam i wysuszone przewinęłam po raz kolejny w puszyste moteczki; tym razem dodatkiem stała się czarna dość cienka wełna z zapomnianych stanów magazynowych.  W tak zwany międzyczasie powstawał projekt:  założyłam luźną formę kimono z wąskimi rękawami, dekolt w łódkę, strukturę bazową oczek lewych  i motyw dekoracyjny z kuleczkami.


                              

...reszta to kwestia czysto matematycznych obliczeń...no i jest - prawie bezszwowa forma  - jedynie ramiona połączone  zostały metodą trójdrutowego zamykania oczek, które znalazłam u fiubzdziuu. Tam również jest opis metody rzędów skróconych, którą wykorzystałam do wykonania skosów ramion. Rękawy wrabiane od góry bezszwowo. 

  



Mój pierwszy autorski projekt,  jako pierwszy zasłużył na metką produkcyjną, więc ją otrzymał...



...teraz mogą już przyjść przymrozki, a ja spokojnie mogę się zająć kolejnymi projektami...a kolejka ciągle się wydłuża...
Pozdrawiam wszystkich i życzę pogodnych dni...




Komentarze

  1. jak to możliwe że przegapiłam Twój melanż?!
    wyglądasz w nim super, podoba mi się też forma sweterka, no i pięknie się komponujesz w tych szarościach ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie lubię melanży. Twój mi się podoba! Prosty i efektowny!
    Będę podglądać, pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo lubię takie kroje - kimono, bądź pacha bez podkroju. Proste a niebanalne.Melanż fantastyczny, bo mało kontrastowy, a takie lubię. No i trudno pominąć wzory - bardzo pracochłonne. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  4. Cudny!
    Pięknie w nim wyglądasz!!

    OdpowiedzUsuń
  5. świetny sweterek, bardzo mi się podoba i nie tylko on!

    OdpowiedzUsuń
  6. Fiu fiu... taki stary projekt, a tak bardzo na czasie:) właściwie gdzie się teraz nie rozglądnę - zwłaszcza na ravelry, podobne konstrukcje, ale nie tak ciekawe w detalach jak ten u Ciebie. I chociaż to nie sezon na ciepłe swetry, piękny jest, zachwycam się i o wzór pytam? jest gdzieś dostępny? pozdrawiam
    A.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam:) Cieszę się, że się podoba;) Robiłam opis — taki roboczy, bez testowania na pewno z mnóstwem błędów:)ale jak chcesz mogę go Tobie wysłać:) Pozdrawiam:)

      Usuń
    2. Jeśli można też bym chciała dostać jego opis nawet roboczy. Proszę o maila. Pozdrawiam megikucz@gmail.com

      Usuń
  7. Jeśli byś mogła to bardzo poproszę:) na asjaknits@gmail.com , Joji sprzedaje ostatnio na Ravelry 2 bardzo podobne projekty, które robią tam furorę:) szkoda by było, żeby takie cudeńko - jak to Twoje- notabene bardzo dla Ciebie twarzowe-zostało zapomniane:)
    Miłego dnia!
    Szarości kochająca Asja :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Oj zasłużył!!! Jest rewelacyjny!!! Uwielbiam takie klasyki! I ta włóczka! Rozmarzyłam się... Kiedy ja będę umiała sama sobie coś zaprojektować??? Do tego trzeba chyba wielu lat doświadczenia i wprawy... Rzędy skrócone - no tak, dobrze, dobrze, ze o tym piszesz, bo muszę się zmobilizować, żeby zobaczyć w końcu co to takiego... To jedno z moich zadań na ten rok... Pozdrowienia :) Twój sweter będzie mi się śnił po nocach!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

szary

To też kolor.
Fakt iż fizycznie powstaje z mieszaniny barw powoduje, że nie da się go wystawić po za zbiór określany ogólnie powyższym mianem.
Takie przynajmniej jest moje stanowisko w tej kwestii.
W związku z nieocenionym bogactwem jakie ów kolor ze sobą niesie często (może nazbyt często....) znajduje swoje zastosowanie w moich dzianinach.
I może być uznawany za nijaki, bez wyrazu, pozbawiony nośnika emocjonalnego to i tak na długo będzie moim kolorem przewodnim.
Tak również było w przypadku tego projektu: nie umiałam go sobie wyobrazić inaczej jak w szarości właśnie: spowodował to przede wszystkim prosty, zastosowany w nienachalnej ilości ale bardzo wyrazisty wzór strukturalny, dopełniony splotem lewych oczek, które bardzo mnie urzekły...
I choć nie jestem zdecydowaną wielbicielką otwartych kardiganów ten zaabsorbował mnie prostym bogactwem połączenia wspomnianych motywów....to swoiste zaprzeczenie w mojej ocenie w pełni oddaje uroki tego projektu:

thessaly Hani Maciejewskiej…

jeden

...pierwszy i nie ostatni:)
...u k o ś n i k:




...długo się do niego zbierałam (...co niestety stało się normą); a jak się już zebrałam to stosunkowo długo nie mogłam przebrnąć przez tą prostą technikę...pomimo trudności efekt końcowy zadowalający – zdecydowanie pobudzający kolorystyczne fantazje...więc i ukośniki będą kolejne



wykonany z koralików toho 11/0 – z a r e z e r w o w a n y



lubię

Bardzo lubię się opatulić, bo jestem raczej zmarźlakiem.
W jesienne (wziąwszy pod uwagę ciepło ostatnich dni powinnam napisać: w chłodne) wieczory lubię zarzucić na siebie ciepłą chustę, przywdziać alpakowy sweter, a nóżki wsunąć w wełniane skarpetki, które jakiś czas temu stały się nieodzownym elementem docieplającym.
Naturalne właściwości wełny pozwalają osiągnąć taki poziom wewnętrznego ogrzania, który jest    stały i nienachalny, niepowodujący potów i duszności, taki jaki ja lubię najbardziej...

Miłośniczką wełnianych chust i swetrów jestem od dawna, ale stosunkowo od niedawna doceniam tę krótkometrażową formę dzianą jaka są skarpetki. Cała historia mojego dziergania skutecznie nie uwzględniała tej dziedziny dziewiarstwa biorąc ją za obciachową i niegustowną po prostu. Wraz z pojawieniem się na rynku różnorakich – nieprzeciętnych włóczek skarpetkowych i tysiąca ciekawych wzorów na ravelry  przełamałam bariery. Teraz dziergam skarpetki raz na jakiś czas...już nie tylko dla siebie,…