tak samo?

..z pozoru tak – jednak zupełnie inaczej wyszło mi kolejne wcielenie sprawdzonego i polubionego wzoru Lete C l o u d B a y
i żeby unaocznić różnice czym prędzej przechodzę do prezentacji:

zmiana oczywista w postaci perłowego guzika nie wymaga w zasadzie komentarza – takie było zapotrzebowanie...ot co:)

metka w postaci kawałka trafionej przypadkiem w stacjonarnej pasmanterii tasiemki ma za zadanie raczej odciągnąć wzrok od bezkresnej przestrzeni nierównych oczek...

to zdecydowany dowód na to, że niezwykle nobilitujące mnie liczne komentarze na temat perfekcyjnego wykonania mojego pierwszego wydania tego wzoru należą się przede wszystkim włóczce – akryl "no name" nie może w żadnej mierze konkurować z merino ulubine:)

z pewnego rodzaju zniechęceniem  przypomniałam sobie czasy, kiedy to motki merino pozostawały po za obszarem nie tylko posiadania ale również po za wszelkim wyobrażeniem – ich po prostu nie było; z każdym kolejnym metrem tej niepodatnej nie tylko na blokowanie ale na jakiekolwiek zabiegi próbujące wyrównać to co "niewyrównywalne" materii oswajałam to zapomniane już wspomnienie....w końcu stwierdziłam, że nie jest tak źle i te krzywe oczka też mają swoisty urok...inny przecież nie zawsze znaczy gorszy... a i całość z wzbogacona wspomnianymi detalami uznałam za satysfakcjonującą...

nie oznacza to wcale, że zobojętniałam na jakość materii z jakiej przychodzi mi dziergać...dla poprawy jakości mały precelek merino blokuje się w małej formie "akurat" na wiosnę....
ale o tym następnym razem...."następnym" razem miało być o czymś innym i nowym ale wybaczcie, że nie zachowam chronologii zdarzeń...tak czy inaczej: do następnego razu....

w efekcie zachwianej kolejności dziękuję za komentarze mojej nepalowej przeprawy – wyczuwalny podziw dla mojej determinacji sprawił, że już zapomniałam wszystkie nieudane podejścia...przyznać muszę, że całkiem niedawno zrzuciłam ten sweter z pleców po nieustannym niemalże jego noszeniu do wszystkiego i wszędzie:)

☺