piątek, 18 listopada 2011

zimowy sezon

czas zacząć....więc odłożyłam (znowu) rozwleczoną w czasie dzianinę, do której końca pozostało dużo więcej niż dalej....też tak macie?....że plany głośno sformułowane urzeczywistniają się w bólach....ja tak mam, więc odłożyłam (znowu) dawno zaplanowany cardigan na rzecz zimowych akcesoriów:
wymyśliłam sobie nową czapkę i rękawiczki - takie grube - zimowe.....:


                            


Tradycyjne i klasyczne w formie, wykonane z średnio grubej włóczki, której zużyłam jakieś półtora motka przerabiając na drutach nr 4 - czapkę i nr 3,5 - rękawice, które po przepłukaniu zrobiły się dość luźne...





Żeby nie było tak monotonie  postanowiłam, że te szarości zestawię do kompletu z wykonaną w poprzednim sezonie chustą, która dopiero teraz doczekała swojej premiery:
Luna Moth Shwal wykonana z wełny niewiadomego pochodzenia; wełny lekko sztywnej i podgryzającej...ale za to w pięknym kolorze fuksji:

     



Bardzo lubię ten wzór, pomimo tego, że kształt chusty nim wykonanej jest mocno wydłużony i nie zblokował mi sie tak ładnie i....powiedzmy - prostokątnie jak w tych prezentowanych na Ravelry....ale w noszeniu to nie przeszkadza. Na mojej szyi układa się w stylu arafatki...tak mi najbardziej pasuje i jest to właśnie .tego wzoru - mam go w wydaniu czarnym i z innego rodzaju włókniny i układa się tak samo.

Dziękuję wszystkim za odwiedziny i miłe słowa. Życzę Wam miłego weekendu.


 

środa, 2 listopada 2011

jesienny melanż



 ...choć zupełnie w niejesiennych kolorach - za to ciepły i przytulny, dzięki czemu stanie się pewnie niedługo  melanżem bardziej zimowym...







...to efekt kilkunastu dni przemyśleń nad projektem, mozolnych przygotowań i wreszcie dziergania - choć to ostatnie zajęło stosunkowo najmniej wspominanego czasu.
Wszystko zaczęło się z dniem pierwszych przymrozków, kiedy to postanowiłam wyciągnąć z szafy cieplutkie sweterki...jako pierwszy wpadł mi w ręce golf - własnoręczny oczywiście...wzbogacona możliwościami technicznymi i projektowymi szybko uznałam go  za niezdatny do noszenia - wiele miejsca zajęłoby mi opisywanie jego mało profesjonalnej formy więc moze to pomińmy. Tak czy inaczej zaczęło się - zakończyłam trzecie życie - bo była to trzecia forma dziewiarska  tej szaro-niebieskiej włóczki nieznanego pochodzenia...


                             


W poprzednim życiu to również był melanż tyle że bardziej brązowy - niby ładny ale niespecjalnie trafiony w mój gust, więc trzeba było ten niefartowny zestaw rozdzielić. Sprułam, rozdzieliłam, nieszczęsny brąz schowałam "na lepsze (dla niego) czasy" to co pozostało przepłukałam i wysuszone przewinęłam po raz kolejny w puszyste moteczki; tym razem dodatkiem stała się czarna dość cienka wełna z zapomnianych stanów magazynowych.  W tak zwany międzyczasie powstawał projekt:  założyłam luźną formę kimono z wąskimi rękawami, dekolt w łódkę, strukturę bazową oczek lewych  i motyw dekoracyjny z kuleczkami.


                              

...reszta to kwestia czysto matematycznych obliczeń...no i jest - prawie bezszwowa forma  - jedynie ramiona połączone  zostały metodą trójdrutowego zamykania oczek, które znalazłam u fiubzdziuu. Tam również jest opis metody rzędów skróconych, którą wykorzystałam do wykonania skosów ramion. Rękawy wrabiane od góry bezszwowo. 

  



Mój pierwszy autorski projekt,  jako pierwszy zasłużył na metką produkcyjną, więc ją otrzymał...



...teraz mogą już przyjść przymrozki, a ja spokojnie mogę się zająć kolejnymi projektami...a kolejka ciągle się wydłuża...
Pozdrawiam wszystkich i życzę pogodnych dni...